Lucky Luke. Karawana

Lucky Luke jako obrońca karawany? Oczywiście, że to odpowiedzialne zadanie, ale jednak kowboj zawsze kojarzy się z bardziej niebezpiecznymi rzeczami. I z Daltonami. On sam nie bardzo chce dołączyć do pionierów, ale daje się przekonać.

Już samo przekonywanie Luke’a do dołączenia do karawany jest tak śmieszne, że za samą tę scenę należą się wielkie brawa. A potem jest już tylko lepiej, bo choć osadnicy naprawdę mają przed sobą ciężką drogę, która przez nie do końca niezawinione wypadki, robi się jeszcze cięższa, to jednak humor ich nie opuszcza. I zdecydowanie nie jest nudno, wszak w karawanie jedzie nauczycielka, która przykłada się bardzo do nauki dzieciaków, choć one wolałaby się uczyć od poganiacza bydła. A ten słownictwo ma dość… obrazkowe. Tak, cenzura jest obrazkowa, co mojego syna szalenie śmieszy. Zdecydowanie ubarwia to opowieść. W wozach ma też swoje miejsce szalony naukowiec, którego wynalazki raczej nie poprawiają sytuacji podróżujących, ale bardzo pozytywnie wpływają na humor czytelnika. Myślę, że właśnie ten humor pomógł również pionierom w walce z Siuksami, choć nie do końca wiem, czy można to nazwać walką. A na pewno nie można tego nazwać walką uczciwą, choć prawo nie zostało złamane. Zaciekawieni? Koniecznie sięgnijcie po komiks. Zapewniam, że śmiać się będziecie często.

Nie mogłam się od tego zeszytu oderwać. Już pominę sam fakt zaczerpnięcia z prawdziwej historii osadników, którzy faktycznie z całym dobytkiem przemierzali ogromne tereny Ameryki, by znaleźć nowe miejsce na ziemi dla siebie i bliskich. To jest fascynujące, ale w wersji z Lucky Luke’iem jest wręcz porywające. Bywa niebezpiecznie, czytelnik, nawet młody, ma świadomość, że taka podróż nie jest łatwa, ale wszystko jest podszyte humorem i ironią kowboja. I właśnie to sprawia, że zeszyt podoba się i starszym i młodszym i oprócz walorów edukacyjnych ma w sobie ogromny ładunek zabawy. Ze starszymi dzieciakami będzie można porozmawiać o pionierach, o wędrówce i poszukiwaniu własnego miejsca. I przede wszystkim się pośmiać, pobawić i pobyć razem.

Bardzo polecam ten zeszyt. Czyta się go błyskawicznie i jest chyba najbardziej przygodową częścią już i tak przygodowego Lucky Luke’a. Dzieje się dużo, akcja pędzi od wypadku do wypadku, od jednej przygody od razu wskakujemy w drugą. Nie ma czasu na nudę, to naprawdę ciekawy, choć nie przytłaczający tom. Bardzo dobrze wyważony.