Chlebek. Wiem, co jem! Akademia Mądrego Dziecka

Książki z serii Akademia Mądrego Dziecka już od kilku lat cieszą się zasłużoną popularnością wśród rodziców i dzieci. Na półki właśnie trafiła kolejna pozycja z tej kolekcji i od razu skradła moje serce.

Kilka słów o fabule

Książka „Chlebek” należy do cyklu „Wiem, co jem!” i przeznaczona jest dla dzieci powyżej trzeciego roku życia.

Autorzy prowadzą młodego czytelnika przez cały proces przygotowywania pieczywa. Zaczynają od rodzajów zbóż i sposobów ich uprawy w ujęciu historycznym. Następnie pochylają się nad mąką, odkrywając przed dziećmi tajemnice młyna oraz rozszyfrowują oznakowanie torebek. Kolejne strony poświęcone są procesowi wypiekania różnych gatunków pieczywa.

Moja opinia i przemyślenia

Ponieważ piekę chleb w domu, sporo o nim wiem i muszę przyznać, że książka pod względem merytorycznym jest świetnie przygotowana. Podejrzewam, że nie tylko dzieci uzyskają dzięki niej nową wiedzę, ale i niejeden dorosły będzie czytał z zaciekawieniem o rodzajach mąki czy sposobach uprawy. Bardzo ważnym wątkiem poruszonym w książce jest ekologia. Autorzy podkreślają, że część rolników stosuje zbyt dużo środków chemicznym, co wpływa negatywnie na środowisko oraz obniża jakość mąki. Wskazują, że znacznie smaczniejsze jest pieczywo z surowca powstałego w gospodarstwach ekologicznych, pieczone bez konserwantów oraz na świeżo, a nie z zamrożonego wcześniej ciasta. Tekst jest pochwałą małych tradycyjnych piekarni, gdzie chleb, bułki i inne wypieki wytwarzane są z miłością, pieczołowitością oraz z poszanowaniem środowiska naturalnego.

Takie ujęcie tematu jest mi wyjątkowo bliskie i cieszę się, że właśnie tak pokazano proces powstawania pieczywa.

Ale nie tylko sposób ujęcia tematu mnie zachwyciła. Jako dyslektyk i rodzic dyslektycznych dzieci, szczególną uwagę zwracam na stronę graficzną książek. „Chlebek” został napisany czcionką bezszeryfową, czarnym drukiem na białych stronach. Nic nie rozprasza dziecka w czasie czytania. Papier jest matowy i nie odbija światła, co jest kolejnym plusem z punktu widzenia osób z trudnościami w czytaniu. Pozostaje się jeszcze przyjrzeć ilustracjom. Są one proste, łatwe w interpretacji, stonowane w barwach. Nie ma tu zbędnych ozdobników i pstrokacizny, która czasem drażni w książkach dla dzieci.

Podsumowanie

To jedna z najlepszych książek edukacyjnych, którą ostatnio miałam w ręku. Z jednej strony przynosi rzetelną wiedzę, podaną w ciekawej formie, dostosowanej do wieku dziecka, z drugiej zadbano w 100% o czytelnika z dysleksją. Kilkulatek na początku swojej przygody z samodzielnym czytaniem z przyjemnością sięgnie po książkę, która go zaciekawi i nie będzie sprawiała kłopotów w czasie składania liter w wyrazy.

Anna Kruczkowska