Zatruta woda. Sprawy kryminalne Filipiny Lomar

Życie detektywa wypełnione jest tajemnicami i poszlakami, które po połączeniu w całość powinny dać rozwiązanie i zwycięstwo prawdy. Jeśli wszystko idzie po myśli speca od spraw kryminalnych, rozwiązane zagadki powinny piętrzyć się w blasku. Tylko jak odczytywać intencje ludzi, gdy samemu jest się dopiero nastolatką, a kolejna sprawa ma śmierdzące drugie dno?

Zatruta woda

Filipina Lomar ma umiejętności, jakich nie powstydziłby się nie jeden dorosły detektyw. Sieć znajomości tej dziewczyny i jej niesłabnąca reputacja stanowią podstawę dobrej przyszłości. Do każdej sprawy podchodzi z należytym spokojem i otwartym umysłem. Nie inaczej jest na początku kolejnej sprawy, w której to panna Lomar za zadanie ma udowodnić niewinność kuzyna Maxime, który to zlecił. Całość wydaje się prosta, ale dość szybko okazuje się, że Filipina mogła wpaść głębiej, niż się zdawało. Wszystko za sprawą dwóch rosłych chłystków próbujących zastraszyć dziewczynę i zmusić ją do odpuszczenia tematu. Niestety panna Lomar nigdy nie odpuszcza i dokopie się do prawdy. Na szczęście ma na kogo liczyć i z radością korzysta z pomocy przyszywanego wuja.

Wśród ilustracji

Greg Blondin nakreślił niesamowitą historię, w której nie brak ruchu, emocji i dynamicznych zwrotów akcji. Potrafił w szczegółowej kresce zapisać niepokój, oburzenie, a nawet ulotność pierwszego zauroczenia. Z każdym kadrem chcemy więcej i więcej. Dodajmy do tego zabawę światłem i kolorem, za które odpowiedzialny jest Dawid. Wszystko ze sobą współgra, a każda plamka koloru potęguje przekaz skryty w czerni kresek. To majstersztyk pełen detali i dynamiki, która podkreśla bystry umysł Filipiny i jej zamiłowanie do kłopotów.

Wśród bohaterów

Trzecia odsłona cyklu zaskakuje poziomem niebezpieczeństwa i grą cieni. Dużo więcej tu ciemnych kadrów, które podkreślają powagę samej sprawy, ale i również fakt zanieczyszczania rzeki. Ten temat poruszono połowicznie, a jednak mocno trafia w czytelnika, który chce dowiedzieć się, jak zapobiegać takim sytuacjom. Do tego Filipina nagle nam dorasta i staje się w naszych oczach kimś poważniejszym a równocześnie podatniejszym na zło. Zresztą jej sprawy stają się coraz bardziej niebezpieczne, na szczęście ma wsparcie wuja i specyficzną przyjaźń z Mokiem. Jej postawa zachwyca z każdym kolejnym tomem. Zatruta woda odsłania inną naturę dziewczyny i sprawia, że mocniej ją lubimy.

Podsumowanie

Zatruta woda wynosi nas na inny poziom, na którym jest mroczniej i brudniej. Ludzie nie zmagają się z przeciwnościami losu, lecz próbują wciągnąć w swój świat innych. Tym razem dorosła sprawa kryminalna miesza się z pierwszym zauroczeniem. Całość czyta się szybko i z lekkością oraz humorem, za który pokochaliśmy Filipinę. Seria skierowana jest do młodego czytelnika i on z pewnością bez problemu da się wciągnąć wydarzeniom, ale i my dorośli odnajdziemy tu coś dla siebie. Jeśli jeszcze nie pokochaliście tej młodej, bystrej detektyw to najwyższa pora to zrobić.