Siostry Niezapominajki. Sen Sary

Trzy siostry, każda inna, przez ludzi określane, jako dziwne, a jednak łączy je ogromne uczucie. Jeśli lubicie WITCH, ten komiks jest właśnie dla was.

Kilka słów o fabule

Dzień mamy staje się początkiem przygody, choć tak naprawdę wszystko zaczęło się dużo wcześniej. Ale to właśnie chęć zrobienia prezentu, popycha dziewczyny do zadawania pytań i szukania odpowiedzi, których ich mama nie chce udzielić. Dzięki temu poznajemy siostry w ich codzienności, dobre, złe, dziwne, kłótliwe, kochane i niemiłe. Ot, prawdziwe rodzeństwo, bez koloryzowania i lukru. Każdy czytelnik w ich wieku może się z nimi identyfikować. To stanowi największą siłę tej opowieści. To dzięki temu autorom tak pięknie udaje się przekazać trudny, bolesny temat. Bo tak naprawdę to nie jest prosta bajeczka o dziwnym śnie nawiedzającym Sarę.

Moja opinia i przemyślenia

Marzenie senne o meduzie to tylko preludium do zmierzenia się z przeszłością, strachem, bólem i stratą. To pokazanie, że nie zawsze trzeba być silnym i dzielnym, że nie zawsze trzeba trzymać rodzinę w kupie, nawet, jak się jest najstarszą siostrą. To piękna terapeutyczna historia, która zdejmuje z barków dziecka konieczność kontrolowania rzeczywistości. Ta baśniowa opowieść pokazuje, że warto być po prostu dzieckiem nawet, gdy dorosły nie do końca wpisuje się w swoją rolę. To też taki prztyczek w nos dla nas, dorosłych. „Siostry Niezapominajki” pokazują nam, że czasem twierdząc, że dzieci są za małe i nie zrozumieją, robimy krzywdę im i sobie. W rodzinie nie ma miejsca na tajemnice, które gnębią tak, że niszczą codzienność. Tu jest miejsce na rozmowę, wytłumaczenie i bliskość. Nie odbieramy dzieciom dzieciństwa, okazując im zaufanie i dzieląc się problemami. Oczywiście, nie każdy problem jest dla dzieci, nie o każdym powinniśmy im mówić, ale są takie, które zmieniają ich życie i wtedy trzeba się zdobyć na szczerość.

Podsumowanie

Moja dziesięciolatka połknęła komiks w pół godziny. Zachwyciły ją nie tylko ilustracje, ale też cała opowieść. Bardzo podobało jej się, że tak różne siostry, mimo nieporozumień i sprzeczek, potrafią działać wspólnie, by zrobić przyjemność mamie. Podkreśliła też to, o czym wspominałam na początku, że przez te ich sprzeczki, są bardziej rzeczywiste. Jako starsza siostra też miała sporo do myślenia, miała sporo pytań i chętnie rozmawiała o opowieści. Jeżeli szukacie wspólnego języka z dzieckiem, które zachowuje się, jak dorosły i matkuje młodszemu rodzeństwu, „ Siostry Niezapominajki” polecamy wam obie. I obie czekamy na drugą część.

Katarzyna Boroń