Uczeń kuglarza – Anniina Mikama

„Magik i złodziejka” to książka, która mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła. Annina Mikama napisała tak poruszającą i trzymającą w napięciu historię, że nie mogłam się od niej oderwać i zarwałam dla niej noc. Nie spodziewałam się, że książka dla dzieci i młodszej młodzieży, może mnie tak zafascynować. Wypatrywałam kontynuacji, bo akcja „Magika i złodziejki” zakończyła się w takim miejscu, że rozpierała mnie ciekawość, co do dalszych losów bohaterów. Wybrałam się do świata pełnego tajemnic, magii i nauki, a towarzyszyła mi ekscytacja oraz obawa, czy „Uczeń kuglarza” dorówna swojej poprzedniczce.

Nie Helsinki, lecz Kraków

Już od pierwszych stron poczułam się zaskoczona, ale bardzo pozytywnie. Autorka przenosi akcję swojej powieści z Helsinek do Krakowa. To miły akcent dla wszystkich polskich czytelników, a obserwowanie miasta oczami autorki, było ciekawym doświadczeniem. Dane nam będzie poznać historię Toma, a dokładniej jego początki, kiedy poznał Profesora Witolda Worowskiego, który wtedy był młodym chłopakiem. Ciekawość, jaką się kierował, sprawiła, że stał się kaleką, a dzięki pomocy Seweryna Króla, który skonstruował krzesło na kółkach, poruszanie staje się łatwiejsze.

Moja opinia i przemyślenia

Chociaż autorka zdradziła swoim czytelnikom, jak poznali się Tom oraz Wiktor, to nie umniejsza to „Uczniowi kuglarza”. To ciekawa, intrygująca opowieść, która pochłania czytelnika już od pierwszej strony i zabiera go do świata pełnego tajemnic i wątków fantastycznych. Tak jak i w poprzedniej części, tak i w tej, nie zabrakło motywów ucznia i mistrza. Obserwujemy, jak Wiktor uczy się swojego fachu i jak uczy się żyć w nowej dla niego rzeczywistości. Kalectwo, jakiego doświadczył, bardzo go dotknęło. Akcja powoli się rozwija, jednak dopiero do pewnego momentu. Gdy Aninna Mikama już wprowadzi czytelnika w swoją powieść, wtedy przyśpiesza wydarzenia, tak, że wielokrotnie wstrzymywała oddech, śledząc losy bohaterów. Chociaż tęskniłam za Helsinkami, to przyjemnie obserwowało się początki wielkiej przyjaźni między Tomem a Wiktorem, a także z zaintrygowaniem poznawałam inny obraz Profesora – zdecydowanie młodszy, żywszy, szczęśliwszy.

Podsumowanie

Autorka nie oszczędziła czytelnikom emocji, wątku miłosnego, zwrotów akcji oraz szczegółów, które wprawiają czytelnika w zdumienie. Chociaż „Uczeń kuglarza” to mała cegiełka, bo ma przeszło 500 stron, to czyta się ją błyskawicznie. Wszystkie elementy układanki, na którą składa się fabuła, akcja i bohaterowie, idealnie do siebie pasują, dzięki czemu ta lektura to ogromna przyjemność i frajda. Nie mogę doczekać się kolejnej części tej fascynującej historii.

Autor:Anniina Mikama