Enola i niezwykłe zwierzęta - Joris Chamblain

Enola i niezwykłe zwierzęta – Joris Chamblain

Enola zajmuje się zwierzętami, ale nie takimi zwykłymi, jej specjalnością są te … nie do końca normalne zwierzaki. Pomaga im i pomaga ludziom je zrozumieć.

Enola jest weterynarką. Tak o sobie mówi, a mnie aż mózg zgrzyta. Nie lubię feminizacji nazw na siłę, te, które głupio brzmią, po prostu głupio brzmią i tyle i tak właśnie jest w tym przypadku. Jednak na szczęście, jest to jedyny minus w całym komiksie, a musicie przyznać, że w takim razie to niewiele. Poza tym jednym zgrzytem podoba mi się dosłownie wszystko, od pomysłu na historię i zajęcie Enoli po rysunki. Takiego samego zdania jest moja dziesięciolatka, która historię niezwykłego weterynarza po prostu połknęła i chciała jeszcze.

Ten komiks jest wydaniem zbiorczym dwóch pierwszych części Enoli. Pierwsza jest o gargulcu, druga o jednorożcach, więc macie już pojęcie, jak bardzo niezwykła jest dziewczyna. Każda z nich jest oddzielną historią, więc można czytać tą, na którą właśnie ma się ochotę. To ogromny plus, bo mnie bardziej podobała się historia kamiennego stwora, a córkę zachwyciły jednorożce. Jednak nie martwcie się na myśl o jednorożcach, nie jest cukierkowo i różowo, to poważna opowieść z pięknym przesłaniem, które jest na tyle jednoznaczne, że nawet młodsi czytelnicy są w stanie je odczytać. A w tym wszystkim, w tej mądrej opowieści znajdziecie dobry, subtelny humor sytuacyjny, który przemówi dla każdego.

„Twórcą” większości śmiesznych sytuacji zazwyczaj jest kot, który jest moją ulubioną postacią. I nawet nie musi nic robić, on czasem po prostu jest śmiesznie narysowany, ale kotoholik, jakim jestem, od razu wyobraża sobie, co taki zwierzak może w tym czasie robić. Osoby niezwiązane z kotami znajdą również śmieszne momenty z udziałem innych bohaterów. Puenta pierwszej opowieści też wywoła wasz uśmiech, choć dzieciom czasem umyka przesłanie ostatniego rysunku. I to też jest mocna strona tego zeszytu – trafia zarówno do dzieci, jak i dorosłych, dzięki czemu czytanie z dzieckiem nie jest katorgą, a prawdziwą przyjemnością.

Komiks został wydany w twardej oprawie, pięknie zilustrowany. Tu obraz mówi dużo więcej, niż tekst, przekazuje wiele dodatkowych emocji, odniesień. Ja zakochałam się w kresce ilustratorki i dzięki temu polubiłam komiks. Na pewno będzie on ozdobą półki z komiksami. Choć zapewniam, że nie będzie stał, bo niejednokrotnie do niego wrócicie. Polecam do własnej biblioteczki i na prezent, choć z tym ostatnim wstrzymałabym się, póki całość nie zostanie wydana, bo inaczej będziecie co chwilę pytani, kiedy będzie więcej.

Katarzyna Boroń