Enola Holmes. Sprawa leworęcznej Lady – Nancy Springer

Nieczęsto zdarza mi się wracać do już raz przeczytanych książek. Właściwie tego nie robię, ale do niektórych tytułów mam słabość. I tym wyjątkiem jest między innymi seria o Enolii Holmes autorstwa Nancy Springer. Przyjemnie było wrócić do Londynu końca XIX wieku.

Gdy ma się na półce prawie całą serię można bez pośpiechu i tej nuty niepewności, która towarzyszy czytelnikowi w czasie oczekiwania, na kolejne tomy, delektować się świetnie skrojoną fabułą. Nieważne, że ten tytuł skierowany jest do dzieci w wieku 9 plus, bo będąc czytelnikiem dorosłym, od czasu do czasu ma się ochotę na lekturę czegoś, co pozwoli znowu poczuć się jak dziecko. Tym bardziej że dwadzieścia lat temu (i więcej) nie było takiego wyboru, jak teraz, gdy w książkach można przebierać jak w ulęgałkach… Ach.

„Sprawa leworęcznej Lady” wciągnęła mnie od pierwszej strony. Zresztą nie mogłam spodziewać się niczego innego. Z przyjemnością przeprawiałam się, kolejny raz, przez szemrane uliczki ówczesnego Londynu i kroczyłam śladami Enoli stawianymi w bogatych i biednych dzielnicach stolicy Wielkiej Brytanii.

Śmiało mogę stwierdzić, że Nancy Springer utrzymała poziom, jaki zaprezentowała w „Sprawie zaginionego markiza”. A właściwie go podniosła. Każde zdanie, ba!, słowo, było przez autorkę przemyślane, a snuta przez nią intryga wciągała z każdą kolejną przewróconą stroną i z niesłabnącym zainteresowaniem wodziła czytelnika za nos, by ten niecierpliwie czekał na to, jak zakończy się kolejna sprawa siostry Sherlocka Holmesa. A jest na co czekać, wierzcie mi.

Pióro autorki jest bowiem wyborne. Plastyczność, jaka cechuje jej styl, sprawia, że lektura przypomina niejako seans w kinie. A szczegóły, których pełno w książce, a które nie są przyłączające, sprawiają, że wokół tej serii unosi się osobliwa aura, która to sprawia, iż od książki oderwać się nie sposób.

To, w jaki sposób Nancy Springer odmalowuje przed czytelnikiem miejsca, postaci zachwyca. To samo stylistyka dialogów, które zdają się niewspółczesne, ale są na tyle dostosowane do młodego czytelnika, że każdy je zrozumie.

Bohaterowie zachwycają różnorodnością. Znajdziecie bowiem w książce i „dystyngowane” panie z bogatych dzielnic Londynu, jak i spowitych mroczną aurą mieszkańców niższych klas, którym daleko do miana przyzwoitych obywateli. Najważniejsza w tym wszystkim jest jednak kreacja Enoli, która zachwyca inteligencją, wyobraźnią i umiejętnościami w przygotowywaniu przebrań.

Czy muszę dodawać coś więcej, by przekonać Was do sięgnięcia po ten i kolejne tomy? Nie sądzę. Jeśli tylko lubicie powieści detektywistyczne, a właściwie Wasze dzieci, to koniecznie zaopatrzcie się w dostępne już tomy!