Minecraft. Wyprawa – Jason Fry
„Wyprawa” Jasona Fry to piąta w kolejności powieść z młodzieżowej serii Minecraft, wydawanej w języku polskim przez wydawnictwo MUZA. Powieści te mają różnych autorów, różnych bohaterów, łączy je tylko świat, w którym umieszczono ich akcję – świat inspirowany grą Minecraft.
Głównym bohaterem „Wyprawy” jest Stax Kamieniarz, młody mężczyzna pochodzący z rodziny czynnych zawodowo kamieniarzy, ludzi pracowitych, odważnych, nieuciekających przed przygodą. W momencie, gdy go poznajemy, jego cała rodzina już nie żyje, on natomiast mieszka w wygodnej rezydencji odziedziczonej po babce i ojcu i zarządza na odległość również odziedziczoną po nich firmą. Zdaje się, że niewiele stworzył sam. Jest odludkiem, za towarzystwo wystarczają mu jego trzy koty, ludzi przyjmuje rzadko i niechętnie. Żywot prowadzi leniwy, bezwolny, a ponieważ firma znakomicie prowadzona jest przez pracowników w różnych filiach, ma sporo wolnego czasu, który wykorzystuje, głównie próżnując lub wykonując drobne, konieczne prace. Nie marzy o przygodach, boi się wytknąć nos poza swoją zatokę. Tymczasem w jego życiu wydarza się coś, co wytrąca go z wygodnego życia, naraża na niebezpieczeństwa i zmusza do działania, podejmowania trudnych decyzji i walki. Stax Kamieniarz musi przeżyć przygodę.
Fabuła książki jest raczej wartka, acz narracja nie jest irytująco minimalistyczna, jak to bywa we współczesnych powieściach młodzieżowych, zawiera więcej treści niż dialogów i lakoniczne opisy akcji. Czyta się ją szybko i dość przyjemnie. Autor pcha swojego bohatera w różne miejsca, w których uczy się on nie tylko radzić sobie z rozmaitej maści potworami krainy Minecraft, ale też stawia go w sytuacjach życiowych zmian. Każdy kolejny krok Staxa to nowy etap w życiu, gdzie czegoś się uczy, poznaje różnych ludzi z ich problemami i słabościami. To też kolejny krok do celu – wymierzenia sprawiedliwości temu, kto zniszczył jego wygodne życie i być może zagraża kolejnym nieszczęśliwcom. Zatem bohater nie jest mścicielem a obrońcą – to bardzo mi się podoba. Tutaj dodam, że wszystkie te dobre rzeczy zawarte w powieści – które spodobają się takim jak ja mamuśkom – nie zaburza przygodowego charakteru fabuły, nie odrywa od akcji, a płynie razem z nią.
„Wyprawa” napisana jest całkiem przyjemnie. Nie ma tej głębi klasycznych powieści dla młodzieży, trochę brakuje mi jeszcze większego rozbudowania narracji, jednak zdaję sobie sprawę, że dziś to za czym tęsknię, nie ma racji bytu w tego typu literaturze. A autor i tak spisał się nieźle, odwołując się jednak do pewnych wartości bez nadmiernego brutalizmu. Napisał ciekawą powieść przygodową, która ma do przekazania nieco więcej niż tylko wciągającą fabułę. Pokazuje, że w życiu zawsze może zdarzyć się coś nieprzewidywalnego, nieprzyjemnego, z czym trzeba będzie się zmierzyć. Mówi jednak również, że nawet takie negatywne wydarzenia mogą przysłużyć się naszemu dobru, czegoś nas nauczyć, zmusić do działania. Zestawia próżniactwo z życiem czynnym, pokazuje bezinteresowną pomoc, wartość pracy i przyjaźni. Jak na współczesną książkę dla młodzieży, to naprawdę dużo.
Iwona Ladzińska
