Pozytywka. Tajemnice przeszłości-Benedicte Carboneill, Gijé

Nasze życie składa się z wielu tajemnic i zacierających z czasem wspomnień. Często dzieje się tak przez niebezpieczeństwo, którego nie jesteśmy w stanie unieść lub po prostu zabrakło osoby, która by nas tego nauczyła. Nola wciąż pamięta swoją mamę, ale odkąd dostała jej pamiętnik i pozytywkę czuje, że w przeszłości jest wiele luk, których już nigdy nie będzie w stanie odbudować bez pomocy ukochanej rodzicielki. Z tęsknoty i chęci poznania tajemnic dziewczynka lubi spotykać się z mieszkańcami Pandorii, świata skrytego w pozytywce. Tym razem jednak wydarzy się coś, co rozbudzi niepewność i odkryje kolejny skrawek zapomnianej historii. Co jeszcze skrywała jej mama? Gdzie jest Izolia? Do czego zdolni są mieszkańcy Pandorii, by chronić swoich?

Tajemnice przeszłości

Kolejna odsłona świata z pozytywki, a właściwie tajemnic, których przybywa. Powinniśmy już się przyzwyczaić, że jedna uzyskana odpowiedź jest niczym klucz otwierający kolejny pokój pełen pytań i zagadek, a jednak wciąż autorka jest w stanie nas zaskoczyć. Tajemnice przeszłości powoli wdzierają się do świata Noli, zarówno fizycznie, jak i w przenośni. Dziewczynka musi zmierzyć się z zagrożeniem, o którym wciąż niewiele wie. Wszystko komplikuje się za sprawą Cypriana. Ten wścibski chłopiec wdziera się bowiem do Światoni i choć zostaje przyłapany, to nie wiadomo czy można mu zaufać. Czas pokaże, że strażniczka pozytywki tak naprawdę niewiele wie o historii światów i mieszkańcach pozytywki. Komu zaufać? Jak okiełznać tęsknotę za mamą? Wyzwania dopiero przed nią.

Wśród bohaterów

Tajemnice przeszłości pokazują nam, że wciąż nie możemy spokojnie określić, kto jest godny zaufania. Nola czuje, że jej wiedza nie jest dostateczna, ale nie poddaje się nawet na moment. Walczy o to, by poznać rozwiązania piętrzących się zagadek i tajemniczych odwiedzin. Nie daje się zbyć i z zapałem szuka odpowiedzi. P

Podsumowanie

Tajemnice przeszłości są dynamiczne i mocno zagadkowe. Czytelnik dostaje niewiele odpowiedzi, za to sporo akcji i niespodziewanych wydarzeń. Tak zbudowana fabuła przyciąga jeszcze bardziej, a apetyt na rozwiązanie zagadek wzrasta jeszcze mocniej. Autorka zadbała o płynność, tajemniczość i wciąż pojawiające się odniesienia do straty i pustki, która pozostaje po stracie bliskich. Choć Nola wciąż odczuwa smutek, to odkrywanie przeszłości mamy, pozwala jej go okiełznać. Mały czytelnik z zapałem ramię w ramię z bohaterką podróżuje pomiędzy przygodą, niebezpieczeństwem i pustką. Dostrzega tak wiele, dzięki tekstowi oraz kresce, która tworzy świat niesamowicie barwny i tajemniczy. Seria Pozytywka na stałe gości na naszych półkach i jest podstawą do rozmów o niezwykle realnych uczuciach, choć cała jest niezwykle magiczna.ewność siebie i odwaga powoli otaczają jej wciąż kruchy pancerz, a zapał wypełnia pustkę po stracie bliskiej osoby. Im więcej dowiaduje się o Pandorii, tym mocniej odczuwa obecność swojej mamy. Krok po kroku wychodzi z ciemności, w której tak mocno tkwiła dotychczas. Autorka zadbała, by jej emocje i wybory były prawdziwe, równocześnie budując jej postać w innym świetle. Oj ona jeszcze pokaże, kto tu ma racje. Światło trochę inaczej pada również na jej przyjaciół z Pandorii. Czytelnik mocno zastanawia się ile wiedzą oraz po której stronie tak właściwie są.

Wśród Ilustracji

Przepiękne, wielobarwne i niezwykle magiczne. Ilustracje w tym tomie są równie ciekawe, co w poprzednich. Tym razem akcja toczy się w Światoni i pozornie nie odbiega od świata dobrze nam znanego. Jednak gdy przyjrzysz się ciut bardziej, dostrzec możesz coś niespotykanego, jak przybyszy z rogami na głowie próbującymi skraść księżyc. Kolorystyka w przypadku komiksów zawsze dodatkowo wzmaga emocje, jakimi uraczony zostaje czytelnik. W świecie Noli dominuje wciąż smutek i tęsknota, ale powoli pojawiają się również inne barwy. Sprzyja temu zima i niecodzienni goście. Kreska urzekła nas przy pierwszym spotkaniu, więc niezmiennie w niej zakochani spędzamy długi czas na oglądaniu ilustracji i wyszukiwaniu szczegółów, które umykają podczas skupienia na lekturze. Całość idealnie ze sobą współgra i wciąga w czeluści tejże opowieści.