Operacja Tajemnica Zaku

Tiril i Oliver znów na tropie zagadki. Oczywiście towarzyszy im też Otto, a cała akcja rozgrywa się w starym zamczysku.

Kilka słów o zagadkach

Pierwszy raz z serią „Operacja” Horsta spotkaliśmy się przy okazji wizyty w bibliotece. Jeden egzemplarz leżał na ladzie. Potem próbowaliśmy wypożyczać kolejne, ale wszystkie rozchodziły się, jak świeże bułeczki, nawet nie wracały na półkę. Wcale mnie to nie dziwi, bo książka jest po prostu świetna. W każdej są zagadki do rozwiązania, trzeba ruszyć głową i to czasem dość solidnie, bo pomyli się ten, kto uzna, że to dla małych dzieci. Starsi też się nagłówkują. Co więcej, seria „Operacja” łączy pokolenia. Dziadek moich dzieci zaczytuje się w dorosłych kryminałach autora, ale jak dzieciaki przyniosły mu „Tajemnicę zamku” to przepadł wraz z nimi. Zaczął czytać, rozwiązywać zadania, a potem dyskutowali, które było najtrudniejsze. Dzieciaki przepytały go też na okoliczność błędu w książce. O tak, ich wyćwiczony przez autora umysł odnalazł nieścisłość. Jestem ciekawa, czy Wy też ją znajdziecie.

Moja opinia i przemyślenia

„Tajemnica zamku” jest świetnie wyważona. Nutka tajemnicy, troszkę grozy i kryminału na miarę młodego czytelnika i do tego możliwość uczestniczenia w wyprawie głównych bohaterów tworzy z niej książkę idealną. Zaciekawia, wciąga, ale też ćwiczy spostrzegawczość i umiejętność składania faktów w logiczną całość. Co ważne, i co podkreślę po raz kolejny, to nie jest książka tylko dla dzieci. Co prawda dla starszych będzie to krótka przygoda, ale równie ciekawa. A dla dziadków ma głównie funkcję znajdowania wspólnego języka z wnukami.

Bardzo lubię bohaterów. Tiril i Oliver to mądre, spostrzegawcze, ciekawe świata dzieciaki. Psiak również pełni niebagatelną rolę, autor o nim nie zapomina, też bierze udział w akcji, choć czasem więcej z nim kłopotu, niż pożytku.

Na zakończenie

Warto również bliżej przyjrzeć się ilustracjom. Oczywistym jest, że w książce interaktywnej mają one niebagatelne znaczenie, ale oprócz tego, że są dokładne i dobrze obrazują treść, to są jeszcze przyjemne dla oka. Świetnie dobrane kolory, postacie, które nie są w żaden sposób przerysowane i bardzo dobrze oddane emocje sprawiają, że zarówno treść, jak i rysunki stanowią prawdziwą ucztę dla oka i umysłu.
Polecam dzieciakom i dorosłym. Nie uwierzycie, że książka może tak wciągać i z przyjemnością będziecie patrzeć, jak zachwyca Waszych małych, lub trochę większych, detektywów. A i sami znajdziecie przy lekturze sporo radości.

Katarzyna Boroń