Pustynny świat-Tom Huddleston

Świat zmienia się nieustannie, jednak niektóre zmiany mogą odcisnąć piętno na nas i naszym otoczeniu. Szczególnie te, które dotyczą zmieniania się klimatu, wpływają na naszą wyobraźnię, choć zdają się wciąż odległą przyszłością. A co jeśli trafia w nasze ręce historia, w której świat już jest dalej niż my? Wie jaki wpływ na przyszłość ma to, co było i jest obecnie? Kara i Joe są częścią takiej opowieści. Ta dwójka ma przed sobą misje, od której powodzenia zależeć mogą losy ludzkości. Ziemia już nie przypomina tej sprzed katastrofy klimatycznej, więc czy może być gorzej?

Dawne pustynie Ameryki Północnej stały się polem bitwy. Tereny pełne piasku przemierza właśnie złowroga armia, której celem jest pokonanie odwiecznych wrogów, Wodniaków. Wojna jest nieunikniona. Chyba że Kara i Joe zdążą wykonać swoją misję. Przed nimi droga niezwykle trudna i pełna niebezpieczeństw, zarówno widocznych, jak i skrytych pod ogromem piasku. Czasu jest niewiele, a stawka jest wysoka. Czy uda się dotrzeć do celu i zapobiec wojnie między dwiema zwaśnionymi stronami?

Pustynny świat

Pustynny świat to kontynuacja Zatopionego świata, który już jakiś czas temu zawładnął umysłami młodszych czytelników. Po pierwszym spotkaniu z piórem autora miałam duże wymagania co do tej powieści i na szczęście absolutnie się nie zawiodłam. Od pierwszych stron historia tworzona jest z rozmachem i niezwykłym klimatem, który oplata czytającego. Ta dystopijna wizja łączy się z poprzednią historią i równie mocno wpływa na wyobraźnie młodego miłośnika literatury. Fabuła jest lekka, pełna przygód i zwrotów akcji. Prędkość tej ostatniej idealnie współtworzy wcześniej wspomniany klimat. Wszak młodzi odkrywcy potrafią wpakować się w niezłe tarapaty, bez większej pomocy. Tak jest i w przypadku Kary i Joego, którzy wplątują się w działania Piątki.

Ta opowieść kupiła mnie bardziej, wszystko tu bowiem składa się na logiczną całość. Emocje, jakie panują między ludźmi, są jakby, mocniejsze, bardziej nieokiełznane i równocześnie adekwatne do działań poszczególnych osób. Ludność jest wściekła, że Wodniacy nie pomagają nikomu, trzymając żywność i technologię tylko dla własnych korzyści. Konflikt zdaje się zaogniać, a na horyzoncie długo nie widać rozwiązania. W powietrzu czuć złość i zew przygody, czyż to nie wspaniała sprawa?

Wśród bohaterów

Najpierw był Rysiu, to jego poznamy na początku tej historii. To on pracuje dla Piątki, czyli grupy braci chcących zjednoczyć dawną Amerykę i stworzyć armię, której zadaniem ma być pokonanie Wodniaków. Właśnie w miejsce tworzenia rzeczonej armii dotrą Kara i Joe, którzy po opuszczeniu Londynu, wyruszyli w podróż do Frisco. Jak potoczy się ta historia? Z pewnością będzie w niej dużo więcej piasku niźli wody wszechobecnej w poprzednim tomie. Nie zmieni to jednak lekkości i stylu, który nienagannie włada autor. Bohaterowie już nam znani, wciąż mogą zaskoczyć. Ja jeszcze mocniej pokochałam Karę i jej sposób myślenia, ale i Piątkę, która wprowadza do powieści sporo akcji, zawirowań i ciut zmienia rozłożenie sił. Komu kibicuje bardziej? Cóż to jest w tej opowieści najlepsze, Pustynny świat wciąż nie kończy wszystkich wątków, trzymając czytelnika w napięciu, a siły co rusz przechylają się niczym pokład statku niesionego przez fale.

Podsumowanie

Pustynny świat nieco różni się od poprzedniego tomu, jednak nie umniejsza to całości. Osobiście wole tempo i zwroty akcji tej części. To wciąż niesamowita przygoda, świetnie wykreowani bohaterowie, których nie sposób pomylić i zapomnieć. Pełno tu emocji, przygód i niebezpieczeństw. Seria Toma Huddlestona kupi miłośników dystopijnych wizji, młodych poszukiwaczy przygód i nietuzinkowych bohaterów. Całość czyta się z zapartym tchem i lekkim przestrachem, że to, co teraz jest fikcją, zbudowano tak logicznie i sensownie, że może wydarzyć się naprawdę. Łowcy przygód, to coś dla was.