Frigiel i Fluffy. Początek. Festiwal smoka

W Lanniel trwa wielkie święto, Festiwal Smoka. Frigiel z przyjaciółmi szykują się na bal przebierańców. Nie braknie zombiaków, szkieletów i tym podobnych stworów. Żeby tylko wiedzieli, że niektórzy wcale nie musieli pracować nas swoim przebraniem.

Tak naprawdę to dostałam w swoje ręce ten tom przypadkiem. Pierwszy podobał mi się o tyle, o ile, raczej jako wprowadzenie do lektury dla młodszych czytelników, niż w ogóle jako książka, drugiego więc nawet nie czytałam. A potem dostałam ten i muszę zmienić zdanie o serii „Początek”, mówiącej o wczesnych przygodach dwójki minecraftowych bohaterów. W pierwszej części dzieje się mało, jest ona mało dynamiczna, wręcz za spokojna, przynajmniej, jak na gust mój i moich dzieci. Za to tutaj aż kipi od emocji i zdarzeń. Zmienia się jednak nie tylko to, bohaterowie też są inni, widać, że wydarzenia z poprzednich tomów ich zmieniają. Myślę, że czytelnikowi bardzo się spodoba właśnie ten fakt i to, że może dorastać razem ze swoim bohaterem. To ważne, gdy książka rośnie z czytelnikiem, bo odpowiada na jego zmieniające się gusta i potrzeby. Tak naprawdę to chyba to najbardziej ujęło mnie w tej serii. I choć nie chciałam jej dać na początku szansy, bo wydawała mi się infantylna, teraz dostrzegłam celowość tego działania.

Skoro wspomniałam już, że seria jest skierowana raczej do młodszych fanów lektur, czy też Minecrafta, bo książka przypadnie do gustu i tym, i tym, to nie sposób nie wspomnieć o sposobie wydania. Nie każdy rodzic przecież ma ochotę czytać swojej pociesze tyle tomów. Tu nie musi, wydawca bowiem zadbał o dużą czcionkę, szerokie marginesy i ogólną przejrzystość tekstu. Dziecko zaczynające przygodę z czytaniem obszerniejszych pozycji z pewnością da sobie radę, szczególnie że rozdziały też nie są długie, a do tego wzbogacone rysunkami. Każdy rozdział zaczyna się ilustracją, co prawda małą, ale w tekście też możemy znaleźć kolejne, dla mnie bardzo estetyczne i zwyczajnie ładne.

W takim oto opakowaniu i pod historią czasem mrożącą krew w żyłach dostajemy książkę o mierze przyjaźni. Mądrą, zmuszającą do myślenia, ale nie za trudną, na miarę możliwości młodych ludzi. To powieść o poświęceniu, kłamstwie, które może kogoś ratować i myśleniu wykraczającym poza czubek własnego nosa. Zdziwieni, że coś takiego można znaleźć w minecraftowej powieści? Też byłam zaskoczona, ale przekonałam się, że w tym świecie wszystko jest możliwe.

Katarzyna Boroń